เมื่อคุณต้องการเซ็กซ์บ่อยไม่เท่ากัน
คนหนึ่งอยากมีเซ็กซ์บ่อยกว่า อีกคนอยากน้อยกว่า อยากได้สิ่งที่ต่างออกไป หรือยังไม่เข้าใจความปรารถนาของตัวเอง
การพูดคุยอาจกลายเป็นการนับอย่างรวดเร็วว่าใครริเริ่ม ใครปฏิเสธ และผ่านมานานเท่าไร คนหนึ่งรู้สึกว่าไม่เป็นที่ปรารถนา อีกคนรู้สึกว่าถูกจับตาและรอคำตอบ
ความต่างนั้นอาจมีอยู่จริงและต้องใส่ใจ ก่อนจะแก้ด้วยตัวเลข ควรเข้าใจก่อนว่าแต่ละคนกำลังขออะไรและรู้สึกอย่างไร
พูดคุยกับ Ilan เกี่ยวกับสถานการณ์ของคุณ
เบื้องหลังความต้องการที่มากขึ้นอาจเป็นคนละเรื่อง
คุณอาจอยากมีปฏิสัมพันธ์ทางเพศมากขึ้น หรืออาจคิดถึงการริเริ่มของคู่ การเกี้ยวพาราสี หรือการสัมผัสอย่างอ่อนโยน อยากรู้สึกว่าคู่มีความสุขกับคุณ ไม่ใช่ยอมเพราะหน้าที่
คนที่อยากมีเซ็กซ์น้อยกว่าอาจยังเห็นคุณค่าของความใกล้ชิดบางแบบ เขาอาจต้องการจังหวะที่ต่างไป อิสระในการปฏิเสธที่มากขึ้น หรือให้ใส่ใจความไม่สบายกายหรือใจ สิ่งเหล่านี้เป็นคำถามที่อาจนำมาคุย ไม่ใช่คำอธิบายที่คุณควรกำหนดแทนเขา
ความถี่ที่ต้องการไม่ได้พิสูจน์ว่ารักมากแค่ไหน ความต้องการเซ็กซ์ไม่ได้ทำให้มีสิทธิได้รับเซ็กซ์ และการมีความต้องการน้อยกว่าไม่ได้ทำให้การคุยถึงความต่างที่กระทบความสัมพันธ์หมดความสำคัญ
ถามถึงประสบการณ์ก่อนเสนอทางประนีประนอม
เลือกเวลาที่ไม่คาดหวังว่าบทสนทนาจะนำไปสู่เซ็กซ์ ถามว่าคู่ของคุณอยากคุยเรื่องนี้หรือไม่
อาจเริ่มว่า:
“เราคิดถึงความรู้สึกที่เป็นที่ปรารถนา และไม่อยากกดดันคุณ คุยกันได้ไหมว่าอะไรทำให้แต่ละคนรู้สึกดี และอะไรเริ่มยากขึ้น?”
แต่ละคนอาจลองคิดถึงคำถามสามข้อ:
- ตอนนี้ฉันต้องการความใกล้ชิดแบบไหน?
- อะไรทำให้คำชวนเป็นเรื่องน่าพอใจหรือยากสำหรับฉัน?
- ฉันอยากอธิบายอะไรให้คู่เข้าใจ โดยไม่ต้องยอมมีเซ็กซ์เพื่อให้ได้อธิบาย?
สังเกตความแตกต่าง การชอบความอ่อนโยนไม่ได้หมายถึงคำชวนให้มีปฏิสัมพันธ์ทางเพศต่อ ความสนใจที่จะคุยเรื่องจินตนาการไม่ได้หมายถึงความยินยอมที่จะทำจริง คำว่า “ใช่” ในอดีตไม่ได้กำหนดการพบกันครั้งถัดไป
ให้พื้นที่ทั้งคำชวนและการปฏิเสธ
ถามว่าแต่ละคนอยากได้รับคำชวนแบบไหน คำถามตรง ๆ เหมาะไหม? มีช่วงเวลาที่ข้อเสนอนี้ตอบรับได้ยากเป็นพิเศษหรือไม่? จะปฏิเสธได้อย่างไรโดยไม่ถูกขอซ้ำ ๆ ให้เปลี่ยนใจ?
หากทั้งคู่เลือกเวลาสำหรับความใกล้ชิด ให้ชัดเจนว่าเวลานั้นหมายถึงอะไร อาจเป็นเวลาอยู่ด้วยกันโดยไม่มีข้อผูกมัดว่าจะมีเซ็กซ์ แต่ละคนยังมีสิทธิหยุดหรือเปลี่ยนใจ
นี่ไม่ใช่วิธีทำให้คู่ที่ไม่สนใจยอมพูดว่า “ใช่” ในที่สุด แต่เป็นวิธีดูว่ามีประสบการณ์ใดที่ทั้งสองคนต้องการจริง ๆ หรือไม่
คุณอาจพบความปรารถนาที่ตรงกัน หรือพบความต่างที่บทสนทนาเดียวแก้ไม่ได้เช่นกัน ความต่างนั้นควรได้รับการพิจารณาอย่างซื่อตรง ไม่ใช่สรุปว่าใครสักคนสื่อสารผิด
สังเกตเมื่อเรื่องนี้ต้องได้รับการดูแลทางการแพทย์
ควรปรึกษาผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์ที่มีคุณสมบัติเหมาะสมเรื่องความเจ็บปวด ความไม่สบายทางกาย คำถามเกี่ยวกับยา หรือความปรารถนาที่เปลี่ยนไปจนกังวล อย่าเปลี่ยนวิธีใช้ยาเพราะบทสนทนาเรื่องความสัมพันธ์
ข้อมูล NHS เรื่องความต้องการทางเพศลดลง อธิบายปัจจัยที่เป็นไปได้และสถานการณ์ที่ควรปรึกษาแพทย์ ความต่างระหว่างคู่เพียงอย่างเดียวไม่ได้ยืนยันว่ามีปัญหาทางการแพทย์ IA ไม่วินิจฉัยสาเหตุและไม่ให้การรักษา
IA อาจช่วยได้อย่างไร
เราสามารถแยกความต้องการเซ็กซ์ออกจากความต้องการรู้สึกเป็นที่ปรารถนา พิจารณาว่าตอนนี้คำชวนและการปฏิเสธเป็นอย่างไร และเตรียมบทสนทนาที่มีพื้นที่สำหรับทั้งสองคน
การเรียนรู้อาจเกี่ยวกับความสุขทางเพศ ข้อเสนอแนะ ความยินยอม และข้อสันนิษฐานที่คุณนำเข้ามาในความใกล้ชิด คุณมาเป็นรายบุคคลเพื่อพิจารณาประสบการณ์ของตัวเองได้ หรือสอบถามเรื่องเซสชันร่วมกันหากผู้ใหญ่ทั้งสองคนอยากเข้าร่วม
เซสชันแรกมุ่งที่คำถามที่ตกลงกัน และมีสรุปเป็นลายลักษณ์อักษรสั้น ๆ ไม่สัญญาว่าความต้องการจะเท่ากัน จะมีเซ็กซ์ด้วยความถี่ใด หรือคู่จะยินยอม การฝึกด้านความใกล้ชิดทุกอย่างเกิดขึ้นในชีวิตของคุณ ด้วยตัวเองหรือกับคู่ที่เป็นผู้ใหญ่และยินยอม
พูดคุยกับ Ilan เกี่ยวกับสถานการณ์ของคุณ
ตัวอย่างข้อความแรก: “ความต้องการของเราไม่เท่ากัน อยากเข้าใจบทบาทของตัวเองในสถานการณ์นี้ และสิ่งที่เราพูดคุยกันได้”